گاهی به خدا نفس کشیدن سخت استیعنی نفسی تو را ندیدن سخت استبا زور مسکن قوی خوابیدنبا دلهره از خواب پریدن سخت استعاشق نشدی زندگی ات تلخ شودتا درک کنی که دل بریدن سخت استبعد از تو خدا شبیه تو خلق نکردیعنی که شبیه ات آفریدن سخت استهر روز سر کوچه نشستن تا شباز فاصله های دور دیدن سخت استحقا که تو سهم من نبودی حالافهمیدن این درد شدیدن سخت استباشد تو برو زندگی ات شاد ولیبی تو به خدا نفس کشیدن سخت است+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم آبان ۱۳۹۵ساعت توسط شبگرد |

گم شدم در شب لحظه هایم از تو باید بپرسم کجایم کاش امشب به خوابم بیایی کاش امشب به خوابت بیایم تو مرا خواستی از خدایت من تورا خواستم از خدایم من بدون تو ای ماه روشن مثل شبهای بی انتهایم هی قدم می زند در هوایت قلب مغرور سر به هوایم ماه را بوسه دادم به جایت این غزل را بغل کن به جایم بی تو در خلوتم گریه کردم کاش روزی بخندی برایم + نوشته شده در سه شنبه هجدهم آبان ۱۳۹۵ساعت توسط شبگرد |

هرچه با تنهایی من آشنا تر می شویدیرتر سر میزنی و بی وفا تر می شوی هرچه از این روزهای آشنایی بگذردمن پریشان تر، تو هم بی اعتناتر می شوی من که خرد و خاکشیرم! این تویی که هر بهارسبزتر می بالی و بالا بلاتر می شوی مثل بیدی زلف ها را ریختی بر شانه هاگاه وقتی در قفس باشی رهاتر می شوی عشق قلیانی ست با طعم خوش نعنا دوسیبمی کشی آزاد باشی، مبتلاتر می شوی یا سراغ من می آیی چتر و بارانی بیاریا به دیدار من ابری نیا... تر میشوی + نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت توسط شبگرد |

چه دردی بیشتر از این که دردم را نمیدانیبه چشمم خیره میگردی ولی غم را نمیخوانی چه باشی یا نباشی من برایت آرزو کردمچه دردی بیشتر از این که این ها را نمی دانی برایم روز روشن بود میدانستم از اولکه میاید چنین روزی که میگوئی نمیمانی برای من که بعد از تو ندارم شاخه ی سبزیچه فرقی میکند دیگر هوای صاف و بارانی شبیه موریانه،خاطرت در ذهن می ماندکه میپوسد مرا کم کم به آرامی و پنهانی دل آئینه ام حتی اگر کوهی شود آخربه سنگی،خرد می گردد به یک لحظه به آسانی چه میدانی؟تمام پیکرم چون شمع می سوزدکه امشب در دلم برپاست یک شام غریبانی + نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مرداد ۱۳۹۶ساعت توسط شبگرد |